Τρίτη, 28 Οκτωβρίου 2014

ΑΝΑΝΑΙΩΣΗ ΚΡΕΒΑΤΟΚΑΜΑΡΑΣ





Πριν λίγα χρόνια φύγαμε από την Αθήνα οικογενειακώς για να εγκατασταθούμε στο χωριό του συζύγου. Θέλαμε να μεγαλώσει η κόρη μας σε ένα πιο ανθρώπινο περιβάλλον, κοντά στην φύση.  Πουλήσαμε λοιπόν το διαμέρισμά μας στην Αθήνα όπως ήταν επιπλωμένο και με τη βοήθεια των γονιών μας χτίσαμε στο χωριό, αλλά στο τέλος στριμωχτήκαμε οικονομικά με αποτέλεσμα να μην μπορώ να επιπλώσω το σπίτι όπως θα ήθελα. Αρκέστηκα λοιπόν σε έπιπλα παλιά της γιαγιάς μου, της πεθεράς μου και μιας θείας της. Λατρεύω τα παλιά έπιπλα και τα παλιά αντικείμενα, και ειδικά όσα είναι οικογενειακά και έχουν ιδιαίτερη συναισθηματική αξία για μένα. Τα έπιπλα όμως αυτά δεν ήταν όλα παλιά, ήταν αταίριαστα μεταξύ τους και τοποθετήθηκαν στα δωμάτια με την ελπίδα ότι κάποτε θα αγοραστούν καινούρια. Έμειναν έτσι όμως μέχρι τώρα γιατί μεσολάβησε ο θάνατος του πεθερού μου πριν τέσσερα χρόνια και μετά μας έπιασε η κρίση, οπότε δεν μπορούσα να σπαταλήσω τόσα χρήματα για καινούρια επίπλωση. Αφού με την κόρη μου το πήραμε απόφαση ότι θα πρέπει να βολευτούμε με αυτά που έχουμε, αποφασίσαμε να βελτιώσουμε όσο μπορούμε την εμφάνισή τους. Αρχίσαμε από την κρεβατοκάμαρα. Καταστρώναμε μέρες το σχέδιο και περιμέναμε πότε θα λείπει ο daddy (η κόρη μου μας αποκαλεί  mammy και daddy) από το σπίτι, γιατί δεν μπορεί να βλέπει μαστορέματα. Όταν μας ανακοίνωσε ότι πάει Αθήνα για δουλειές μετά βίας κρύβαμε τη χαρά μας. Μόλις έφυγε, πρωί πρωί, στρωθήκαμε στη δουλειά.

Η κρεβατοκάμαρα ήταν έτσι. Οι τοίχοι ήταν λευκοί γιατί η κορούλα μου συνήθιζε να γεμίζει τις επιφάνειες με παλαμίτσες, κατά προτίμηση πασαλειμμένες με σοκολάτα και συχνά πυκνά αναγκαζόμουν να βάφω με λευκή μπογιά όσα σημάδια δεν έφευγαν με το πλύσιμο. Το κρεβάτι αγοράστηκε από γνωστή εταιρεία με φτηνά έπιπλα. Το χρώμα του είναι πολύ ανοιχτόχρωμο και επειδή δεν ταίριαζε με τα άλλα έπιπλα, είχα καλύψει το κεφαλάρι του με ένα ύφασμα. Τα κομοδίνα ήταν σετ με άλλο κρεβάτι που μας έδωσε η  πεθερά μου, το οποίο όμως ήταν πολύ στενό, δεν μας βόλευε και τελικά μπήκε σε άλλο χώρο, το κάδρο το είχε κεντήσει η πεθερά μου, η ραπτομηχανή ήταν της γιαγιάς μου, η πολυθρόνα της νονάς μου και είχα άλλη μια ίδια στη σοφίτα. Απέναντι από το κρεβάτι αντί για τουαλέτα έχω έναν μπουφέ σαλονιού της θείας της πεθεράς μου που τον είχε φέρει από την Αίγυπτο όπου έμενε στα νιάτα της και από πάνω έναν καθρέφτη, πάλι δικό της.  Τις κουρτίνες τις είχα πάρει  αρχικά για το δωμάτιο της κόρης μου, ήταν τότε τεσσάρων χρονών, αλλά δεν τις ήθελε με τίποτε και τελικά διάλεξε μόνη της άλλες και αυτές κατέληξαν στο δικό μου δωμάτιο . Το μόνο που πήρα μαζί μου από το σπίτι μας στην Αθήνα ήταν τα πορτατίφ.


Ξεκινήσαμε λοιπόν το βάψιμο στον τοίχο πίσω από το κρεβάτι. Το σοκολατί χρώμα ήταν επιλογή της Γεωργίας και το είχε δει στο stardoll  που παίζει στο laptop, ένα παιχνίδι για διακόσμηση και ντύσιμο. Το φτιάξαμε μόνες μας προσθέτοντας στο λευκό χρώμα κίτρινο, κόκκινο και λίγο μπλε  Στο κάτω μισό μέρος του τοίχου πέρασα το χρώμα με σφουγγάρι, και στο πάνω μισό πέρασα πάλι με σφουγγάρι το ίδιο χρώμα, περισσότερο αραιωμένο με νερό και λίγες σταγόνες κίτρινο επιπλέον. Στις φωτογραφίες όμως δεν φαίνεται καλά το χρώμα και δεν ξεχωρίζει και η τεχνοτροποία. Όταν τελειώσαμε και στέγνωσε το χρώμα, κολλήσαμε κατά μήκος του τοίχου το αγαπημένο μου υλικό,αφρολέξ, απομίμηση γύψινης κορνίζας.











Μόλις τελειώσαμε με το βάψιμο, περάσαμε τα κομοδίνα ένα χέρι ημιδιάφανο λούστρο σε χρώμα κερασιά, αρκετά αραιωμένο με νέφτι, για να πλησιάσει το χρώμα τους  στο χρώμα της πολυθρόνας 
της ραπτομηχανής και του μπουφέ. 
Κατέβασα και την άλλη πολυθρόνα από τη σοφίτα και τις σκέπασα και τις δυο με ένα κομμάτι χρυσαφί ύφασμα από μια παλιά κουρτίνα. Επάνω έβαλα μαξιλάρια. 





















Από τη γιαγιά μου είχα ένα μαγκάλι. Έφτιαξα με ξύλα από παλέτα μία βάση σαν τραπεζάκι, την πέρασα με το ίδιο λούστρο με τα κομοδίνα και έβαλα επάνω το μαγκάλι με μπόλικα κεριά μέσα, κουκουνάρια και δύο μπάλες που είχα φτιάξει με την κόρη μου κάποια Χριστούγεννα. Έδώ.
 Τοποθέτησα το μαγκάλι ανάμεσα στις πολυθρόνες


















Έστρωσα το κρεβάτι με κουβέρτα πλεγμένη από την πεθερά μου.











Στον απέναντι τοίχο έβαψα την κολόνα και δίπλα η Γεωργία σκέφτηκε να μπει μια ανθοστήλη της νονάς μου. Επάνω τοποθετήσαμε ένα καλάθι με αποξηραμένα λουλούδια, και ανάμεσά τους λίγα πλαστικά για χρώμα. Δέσαμε το καλάθι με δίχτυ μπεζ με χρυσές κλωστές.



























 Εδώ έστρωσα πορτοκαλί κουβέρτα πλεγμένη  από τη γιαγιά μου, με τα ασορτί μαξιλάρια της.









Πάνω στον μπουφέ  πρώτη θέση έχει η αγαπημένη μου κάρτα.




Ευτυχώς το δωμάτιο άρεσε στον daddy μας και έτσι την επόμενη φορά που θα λείψει θα ακολουθήσει το σαλόνι και η κουζίνα.



                                                                Πολλά φιλιαααααά!!






Τρίτη, 21 Οκτωβρίου 2014

ΚΟΛΟΚΥΘΑ ΓΙΑ ΠΟΛΛΕΣ ΧΡΗΣΕΙΣ




Κάθε φθινόπωρο παίρνω την καθιερωμένη κολοκύθα για να φτιάξω κολοκυθόπιτες, όπως έφτιαχνε η γιαγιά μου. Το σπίτι της μοσχομύριζε τέτοια εποχή μπατζίνα με καλαμποκάλευρο, τριμμένο κολοκύθι και τυρί φέτα καθώς και γλυκιά κολοκυθόπιτα. Δεν τα καταφέρνω όμως ούτε να πλησιάσω την νοστιμιά που είχαν. Βέβαια αυτές τις πίτες τις φτιάχνει και η μαμά μου, την έχω όμως μακριά και έτσι αρκούμαι στις δικές μου προσπάθειες. Μόνη μου όμως τις φτιάχνω, μόνη μου τις καταναλώνω, διότι τα καμάρια μου, πατέρας και κόρη,δεν καταδέχονται ούτε να δοκιμάσουν.
Πριν λίγες μέρες διάβασα  την  ανάρτηση της Αλέκας Craftaholic για μια υπέροχη κολοκυθόπιτα που έφτιαξε,  δείτε  εδώ,  με συνταγή της Λίλιας από το spoon- stories. Αυτή την κολοκυθόπιτα υπήρχε ελπίδα να την δοκιμάσουν, γιατί τα υλικά της μου ακούγονταν πεντανόστιμα.
Αγοράστηκε λοιπόν η κολοκύθα μας και η Γεωργία ανέλαβε δράση! Έβγαλε τα σπόρια από το εσωτερικό της κολοκύθας και την έξυσε εσωτερικά με ένα κουτάλι. Βοήθησα κι εγώ γιατί ήταν αρκετά  κοπιαστικό. Αφού ξύσαμε την κολοκύθα μας πήραμε μπόλικο τριμμένο κολοκύθι το οποίο μοίρασα σε σακουλάκια και το έβαλα στην κατάψυξη. Έχω να φτιάχνω πίτες για πολύ καιρό. Κράτησα όμως ένα πιάτο γεμάτο κολοκύθι και φτιάξαμε την πίτα μας.




















Αφού ετοιμάσαμε την πίτα,  που πρέπει να πω ότι έγινε ανάρπαστη και δεν έμεινε ούτε ψίχουλο, πήραμε τα σποράκια της κολοκύθας, τα αλατίσαμε και τα βάλαμε στο φούρνο για λίγη ώρα να ψηθούν. Έγιναν σαν τον πασατέμπο, αλλά ακόμα καλύτερα. Δεν σκέφτηκα να τα φωτογραφίσω γιατί είχαμε το νου μας στο φα'ί'.  Την κολοκύθα μετά την ζωγράφισε η Γεωργία με μάτια  και στόμα και την έκοψα στο σχήμα που ήθελε. Εγώ ήθελα να κόψω και ένα τρίγωνο άνοιγμα για μύτη και δύο μικρότερα ανοίγματα για αυτιά αλλά η κόρη μου ήταν ανένδοτη.  Βάλαμε μέσα κεράκι και στολίσαμε τη σκάλα μας.


























Δεν μας άρεσε όμως εκεί και είπαμε να τη βάλουμε στη είσοδο του σπιτιού. Η είσοδος ήταν έτσι, χάλια δηλαδή. Την είχα παραμελήσει από καιρό αλλά τώρα έπρεπε κάτι να κάνω. Έβαψα τις γλάστρες κόκκινες-πορτοκαλί  και πρόσθεσα και ένα κίτρινο χρυσάνθεμο.























                                 Να το αποτέλεσμα.




Δίπλα στην πόρτα έβαλα μια πασχαλίτσα  πήλινη που μου είχε φέρει η αδελφούλα μου. Σκεφτόμουν τι άλλο να βάλω και μου ήρθε στο μυαλό η ανάρτηση που είχε κάνει η Δήμητρα από το Decor Asylum με τα υπέροχα φθινοπωρινά καλάθια   εδώ .   Τοποθέτησα λοιπόν  ένα μεγάλο παλιό καλάθι που είχα. Μέσα έβαλα λεπτά κλαδάκια από δέντρο (μερικά τα ψέκασα με λευκό χριστουγεννιάτικο σπρέι) καθώς και κομμάτια φλοιό, δυο-τρία κλαδάκια βαμβάκι που είχα κόψει από ένα χωράφι, μερικά ξερά φύλλα  και τέλος κάποια χρυσά αγορασμένα κλαδάκια που είχα για χριστουγεννιάτικη διακόσμηση.


Έτοιμη η μια πλευρά της εισόδου.   Από την άλλη μεριά  έβαλα ένα ξύλινο κιβώτιο  που είχα παλιά μαζέψει από τα σκουπίδια για να το ζωγραφίσω κάποια στιγμή. Επάνω του τοποθέτησα την κολοκύθα, και δίπλα δυο φαναράκια και μια σκούπα βαμμένη μαύρη-ασημί από ένα χορευτικό που είχε κάνει η Γεωργία. Δίπλα η ροδιά η καλλωπιστική που την αγόρασα τώρα και δεν ξέρω ακόμη αν θα την βάλω σε γλάστρα ή θα την φυτέψω στον κήπο.


Μου φαινόταν ότι κάτι λείπει και έτσι  προστέθηκαν και δυο μικρά κούτσουρα.








                                            Πολλά φιλιά και καλή εβδομάδα!!








Τετάρτη, 15 Οκτωβρίου 2014

ΕΝΑΣ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟΣ ΠΙΝΑΚΑΣ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΕΩΝ







 Μια μέρα μπαίνοντας στο δωμάτιο της κόρης μου κόντεψα να πάθω εγκεφαλικό. Είχε γράψει σε όλον τον τοίχο πάνω από το κρεβάτι της. Όταν  βρήκα τη μιλιά μου και τη ρώτησα (συγκρατήθηκα και δεν φώναξα παρακαλώ...... απέδωσαν τα σεμινάρια γονέων που παρακολούθησα), μου απάντησε ατάραχα ότι έπρεπε να ήμουν και πολύ ευχαριστημένη που έγραψε με μολύβι που σβήνεται εύκολα και όχι με μαρκαδόρο. Αχ πως με σκέφτεται το πουλάκι μου....... Ο μπαμπάς της το έπαθε το σοκ όταν πήγε το βράδυ να την καληνυχτίσει. Μου είπε ότι πρέπει να κάνω κάτι επειγόντως. Του είπα ότι θα βάψω τον τοίχο αλλά το μπουμπούκι μου διαμαρτυρήθηκε εντόνως γιατί δεν ήθελε να της πειράξω το δωμάτιο. Ως ειρηνευτική δύναμη του σπιτιού έπρεπε να βρω λύση που να ικανοποιεί και τις δύο πλευρές.



Εδώ και μέρες ήθελα να φτιάξω έναν πίνακα ανακοινώσεων αλλά τώρα δεν ταίριαζε στην περίπτωσή μας. Κανονικά θα χρειαζόμουν κάποιον μαυροπίνακα αλλά δεν ήθελα να διαθέσω χρήματα αυτή τη στιγμή. Πήρα λοιπόν το μόνο υλικό που έχω σε αφθονία στο σπίτι.....χαρτόνι. Φυλάω βλέπετε όλες τις συσκευασίες από ηλεκτρικά είδη στη σοφίτα. Είχα και λευκό κάνσον, οπότε προχώρησα στην κατασκευή μου.

 Έκοψα  ένα μεγάλο κομμάτι χαρτόνι και γύρω γύρω έβαλα λωρίδες από χαρτόνι για να δημιουργηθεί μια κορνίζα.












Μετά έβαλα γύρω δυο-τρία στρώματα χαρτί κουζίνας με ξυλόκολλα. Αφού στέγνωσε έγινε πολύ σκληρό.











Το έβαψα πορτοκαλί, κατά παραγγελία της κόρης μου, με ακρυλικά και το πέρασα με βερνίκι.



Στερέωσα κορδελάκια δεξιά και αριστερά για να το κρεμάσω στον τοίχο. Στερέωσα το κορδελάκι  με ένα ξυλάκι για να μην σκιστεί το χαρτόνι.


Επάνω κόλλησα το λευκό κάνσον με κόλλα μόνο στις γωνίες. Έτσι η Γεωργία θα μπορεί να γράφει επάνω και όταν τα βαρεθεί θα μπορεί να αλλάζει το λευκό κάνσον με άλλο.



Το καμάρι μου όταν γύρισε από το σχολείο ανέλαβε δράση και όλες οι πλευρές είναι απόλυτα ικανοποιημένες


Το χαρτόνι  το έκοψα λίγο στραβά γιατί έκανα την κατασκευή πάρα πολύ βιαστικά και τώρα με ενοχλεί που το βλέπω. Κάποια στιγμή θα κάνω την ίδια κατασκευή με λεπτό ξύλο  (νοβοπάν) για να είναι πιο συμμετρικό.






                                                                     Φιλάκια πολλά!!
                                                           

                                                                   Να περνάτε καλά!!